Szkoły Podstawowej Konstanty Ildefons Gałczyński

Pochodził z rodziny drobnomieszczańskiej. Po wybuchu I wojny światowej został wraz z rodzicami ewakuowany z Warszawy i w latach 1914–1918 mieszkał w Moskwie, gdzie uczęszczał do polskiej szkoły. Po powrocie do Warszawy studiował filologię angielską oraz klasyczną.

 Jego debiut literacki w prasie nastąpił w 1923. Związany był z grupą poetycką Kwadryga oraz pismami satyrycznymi i politycznymi stolicy, należał do bohemy artystycznej. W 1930 poślubił Natalię Awałow (ślub odbył się w soborze metropolitalnym Świętej Równej Apostołom Marii Magdaleny w Warszawie). W latach 1931–1933 przebywał w Berlinie na stanowisku attaché kulturalnego. W latach 1934–1936 Gałczyńscy mieszkali w Wilnie[1], na Zarzeczu (w domu przy ulicy Młynowej 2, obecnie Malunu 2) i tam w 1936 urodziła się ich córka Kira. W szeregu swoich utworów Gałczyński nawiązuje do atmosfery Wilna i śladów, jakie pozostawił w nim Adam Mickiewicz. W 1936 Gałczyńscy wrócili do Warszawy.

 Wraz z początkiem II wojny światowej, powołany do wojska, brał udział w kampanii wrześniowej. Trafił do niewoli radzieckiej, z której został przekazany do niewoli niemieckiej. Okres okupacji spędził w stalagu XI-A w Altengrabow. Podczas okupacji jego wiersze ukazały się w drukowanych konspiracyjnie antologiach poezji „Werble wolności” i „Słowo prawdziwe”. Po wojnie w latach 1945–1946 przebywał w Brukseli i Paryżu, w 1946 urodził się jego syn, także Konstanty Ildefons. Do Polski powrócił w 1946 i zamieszkał w Krakowie. W 1948 mieszkał w Szczecinie, gdzie założył Klub 13 Muz, następnie osiadł na stałe w Warszawie. Współpracował m.in. z tygodnikami „Bluszcz”, „Prosto z Mostu” i „Przekrój”, a także z „Tygodnikiem Powszechnym” oraz krakowskim kabaretem Siedem kotów.

 

Wiele z jego powojennych utworów – w tym Poemat dla zdrajcy (atak na Czesława Miłosza), "Podróż Chryzostoma Bulwiecia do Ciemnogrodu" czy panegiryk "Umarł Stalin" (1953)[2] - napisanych zostało w konwencji socrealistycznej. W roku 1950 sam stał się obiektem walki ideologicznej – jego twórczość została potępiona na Zjeździe Literatów Polskich przez Adama Ważyka jako drobnomieszczańska.

 W ostatnich latach życia stworzył kilka większych form poetyckich:

 Wielkanoc Jana Sebastiana Bacha (1950)

Niobe (1951)

Wit Stwosz (1952)

Kronika Olsztyńska (1952)

Wydał m.in. tomiki wierszy Zaczarowana dorożka (1948), Ślubne obrączki (1949), Pieśni (1953).

 Autor tłumaczenia (a właściwie parafrazy) Snu nocy letniej Williama Szekspira (1952) oraz Ody do Radości Friedricha Schillera.

 Zmarł na skutek trzeciego zawału serca.

 Gałczyński w piosenkach

Poezja K.I. Gałczyńskiego jest inspiracją dla wielu twórców muzyki popularnej. Niektóre jego wiersze doczekały się kilku interpretacji. Teksty K.I. Gałczyńskiego wykorzystywane były także w kabaretach, takich jak: Kabaret Olgi Lipińskiej, Kabaret Potem czy też Barszcz z krokietem. W czasach PRL wykorzystano jego wiersz Ukochany kraj jako pieśń socjalistyczną. Natomiast w 2001 roku powstał musical Ukochany kraj w reżyserii Janusza Józefowicza w teatrze muzycznym Studio Buffo.

 Do najbardziej znanych piosenek z tekstami Gałczyńskiego należą:

 Ballada o dwóch siostrach, muz. Stanisław Staszewski, śpiewa Kazik Staszewski z zespołem Kult

Ballada o dwóch siostrach, muz. Adam Sławiński, śpiewa Stan Borys

Ballada o trąbiącym poecie, muz. WhiteHouse Magiera i L&A, śpiewa Tomasz Andersen (Roszja)

Ballada o Wielkanocnej szynce, muz. Krzysztof Knittel, śpiewa Jan Kobuszewski

Barbara Ubryk, muz. Krzysztof Knittel, śpiewa Jan Kobuszewski

Cóżem winien, muz. Adam Tkaczyk, śpiewa Adam Tkaczyk z zespołem Wyspy Dobrej Nadziei

Dzięcioł i dziewczyna, śpiewa Maryla Rodowicz

Dzikie wino, muz. Wojciech Trzciński, śpiewa Magda Umer

Dziś znowu leżałem, muz. Jerzy Derfel, śpiewa Jan Kobuszewski

Gdybyś mnie kiedyś, muz. Tomasz Łuc, śpiewa Katarzyna Groniec

Hola, wpuść nas (II i III cz. wiersza "Siódme niebo") , muz. Grzegorz Turnau, śpiewa Grzegorz Turnau (albumy Naprawdę nie dzieje się nic i Kruchy świat, kruche szkło)

Kochanie moje, kochanie (List jeńca), muz. A. Panas, śpiewa Michał Bajor

Kokaina, muz. Jerzy Derfel, śpiewa Piotr Fronczewski

Liryka, liryka, muz. Grzegorz Turnau, śpiewa Grzegorz Turnau (albumy Nawet i Kruchy świat, kruche szkło)

Matka Ziemia, muz Stanisław Syrewicz, śpiewa Piotr Fronczewski

Modlitwa do Anioła Stróża, muz. Adam Tkaczyk, śpiewa Adam Tkaczyk z zespołem Wyspy Dobrej Nadziei

Modlitwa do Anioła Stróża, muz. Robert Kasprzycki, śpiewa Robert Kasprzycki, Janusz Radek

Na sto dwa, muz. Jerzy Derfel, śpiewa Jan Kobuszewski

Noc, muz. Kwartet ProForma, śpiewa Przemysław Lembicz z zespołem Kwartet ProForma

Nie piszę listów, Wyk. Mroku, album Mroczne Nagrania

Ocalić od zapomnienia, muz. Marek Grechuta, śpiewa Marek Grechuta

Piosenka, muz. Artur Gadowski, śpiewa Artur Gadowski

Piosenka o ulicy Sarg, muz. Rafał Kowalewski, śpiewa Rafał Kowalewski

Płacz po Izoldzie, wyk. Mirosław Czyżykiewicz Ave

Płacz po Izoldzie, muz. Grzegorz Turnau, śpiewa Grzegorz Turnau (albumy Tutaj jestem i Kruchy świat, kruche szkło)

Pompa, muz. Grzegorz Turnau, śpiewa Grzegorz Turnau (albumy To tu, to tam i Kruchy świat, kruche szkło)

Prośba o wyspy szczęśliwe, muz. Stanisław Syrewicz, śpiewa Magda Umer

Pyłem księżycowym, muz. Stanisław Syrewicz, śpiewa Magda Umer

Romanca o trzech siostrach emigrantkach, muz. Wojciech Waglewski, śpiewa Jacek Bończyk

Sekretarka, muz. Ewa Kornecka, śpiewa Jacek Wójcicki

Sowa (We śnie...), śpiewa Grzegorz Turnau (albumy Pod światło, Turnau w Trójce i Kruchy świat, kruche szkło)

Spowiedź kretyna, muz Stanisław Syrewicz, śpiewa Piotr Fronczewski

Śmierć poety, muz. Stanisław Staszewski, śpiewa Kazik Staszewski z zespołem Kult

Śmierć poety, muz. Włodzimierz Korcz, śpiewa Marian Opania

Ty mnie, miła..., muz. Adam Tkaczyk, śpiewa Adam Tkaczyk z zespołem Wyspy Dobrej Nadziei

Wciąż uciekamy..., muz. Piotr Szauer, śpiewa Piotr Szauer

We śnie, muz. Adam Tkaczyk, śpiewa Adam Tkaczyk z zespołem Wyspy Dobrej Nadziei

Wróci wiosna, baronowo, muz. Stanisław Staszewski, śpiewa Kazik Staszewski z zespołem Kult

Zaproszenie na wycieczkę, muz. Adam Tkaczyk, śpiewa Adam Tkaczyk z zespołem Wyspy Dobrej Nadziei

Kołysanka (List jeńca), muz. Jan Adam Maklakiewicz

i inne.


Źródło   scanned from:Kira Galczynska: Konstanty syn Konstantego Nasza Ksiegarnia, Warsaw 1990  

Autor   Henryk Hermanowicz